Van het vluchtige leven op straat naar eigen huisraad

Ik ben op de koffie bij een cliënt thuis. Hij heeft een flink portie teleurstellingen en trauma’s in zijn rugzak. In het verleden is hij misbruikt. Een stabiele gezinssituatie was voor hem ver te zoeken. Na een turbulent leven waarin wonen in een opvanginstelling en bivakkeren op straat elkaar afwisselden, heeft hij nu een eigen huis.

Die ochtend breng ik mijn zoontje naar de opvang. We knuffelen elkaar en met een dosis liefde en vertrouwen nemen we afscheid. Mijn peuter fluistert in mijn oor: ‘ik vind je lief papa’. Vrolijk zwaait het kereltje mij uit.

Nu zit ik op de bank bij een man met open wonden vanuit het verleden. Iemand die niet weet hoe het is om vertrouwen te hebben in zichzelf en zijn omgeving. Geen knuffels, geen lieve woordjes. Tijdens het wonen in opvang instellingen gaat het steeds mis. Hij verdooft zijn verdriet met drugs. Uiteindelijk belandt hij op straat. We zien hem lopen, met het hoofd gebogen naar de grond. Contact gaat hij uit de weg. Weer de ‘zogenaamde’ hulpverlener met leuke praatjes en beloften.

De begeleider gaat op een bankje buiten naast hem zitten. Zonder beloften, zonder aanbod, zonder verwachtingen. Samen kijken ze naar de grond. Gewoon luisteren. Hij vertelt zijn verhaal. Beetje bij beetje laat hij meer los. Achter elk persoon zit een verhaal, een mens. Hij is aan het ‘overleven’, maar heeft desondanks dromen: een eigen plek, stabiliteit, rust. Meer niet.

We hebben een huis beschikbaar. Is het verstandig om hem dit huis te gunnen? Hij heeft toch niet voor niets in allerlei opvangplekken gewoond? We besluiten het risico te nemen. Dit kan wel eens het keerpunt zijn!

De beste man is overrompeld door het aanbod. Nooit heeft iemand vertrouwen in hem gehad, dit maakt hem gelukkig en bevreesd tegelijkertijd. Want wanneer volgt dan de teleurstelling? De begeleider geeft de sleutel. Dit is jouw huis. Maak er wat moois van! Hij slaapt op een matrasje op de grond. Sprokkelt zijn huisraad bij elkaar. Het huis is zijn nieuwe drugs: geld wordt gelijk besteed aan de inrichting van zijn huis.

Er volgt rust. Stabiliteit. Een eigen plek om op adem te komen. Het vluchtige leven van de straat vloeit langzaam uit zijn lijf. De onrust van zijn verleden komt ervoor in de plaats. De tijd is aangebroken om aan de slag te gaan met de open wonden van het verleden. Trauma therapie volgt. Een zware weg met veel pijn, een mentaal gevecht waar alle copingstrategieën voorbij komen. Zijn begeleider is er voor hem, 24 uur per dag, 7 dagen in de week. Verjaardag, kerst, de donkere dagen. De begeleider geeft hem vertrouwen. De open wonden worden littekens.

Nu zit ik op zijn bank. In zijn huis. Trots, met opgeheven hoofd, zet hij een bakje koffie voor me. Vanuit de keuken vertelt hij zijn plannen om het huis nog mooier te maken. Met betraande ogen vertelt hij zijn verhaal. De ontmoeting met de begeleider, het huis en bovenal het vertrouwen is het keerpunt in zijn leven. Hij durft weer te dromen.

Verschikt kijk ik naar de klok. Het is 10 voor 12! Ik neem afscheid, krijg een omhelzing en wordt uitvoerig bedankt. Mijn dank gaat uit naar zijn verhaal. Op de fiets krijg ik tranen in mijn ogen. Wat had ik deze man een gelukkige jeugd gegund! Net zoals mijn peutertje. Hij staat met glunderende oogjes mij op te wachten bij het hekje van de peuterschool. We knuffelen elkaar en lopen hand in hand naar huis.

Deze blog is geschreven voor Joris Stavenga, hij is werkzaam bij LIMOR en is zit tevens in de raad van aanbeveling van onze stichting.

Geplaatst in Dagelijks leven, Hulpverlening, Verhalen op 15-10-2018


Andere blogs

Daklozen eerst naar de kapper en dan lekker eten!

Het is zondag 29 juli 2018, Groningen. Samen met Thomas Sykes Hairstudio en restaurant Block & Barrels organiseren we een speciale event voor daklozen. Een middag en avond waarbij daklozen helemaal centraal staan. Eerst lekker naar de kapper en daarna samen eten bij een heerlijk restaurant in de binnenstad van Groningen. Lees het hele artikel.


Afval

Het straatleven in Groningen wordt in beeld gebracht door Joram Krol. Lees hier zijn blogs en bekijk zijn foto's. Lees het hele artikel. Lees het hele artikel.


Spiritus

Het straatleven in Groningen wordt in beeld gebracht door Joram Krol. Lees hier zijn blogs en bekijk zijn foto's. Lees het hele artikel.


Aandacht maakt alles mooier!

Op 29 mei gaf IKEA Groningen in samenwerking met Stichting Straatwijs een gratis maaltijd aan bezoekers van de maatschappelijke opvang (Leger des Heils en de Open Hof). Lees het hele artikel.


Ons eerste event: de ontmoetingsdag!

Op 24 mei 2018 tussen 11.00 en 14.00 vond de ontmoetingsdag plaats in de Oude Gasfabriek te Groningen. Het doel van deze dag was dat dak- en thuislozen en hulpverleners met elkaar in contact konden komen op een laagdrempelige manier. Lees het hele artikel.


Open brief aan de burgemeester van Groningen

Via deze open brief willen wij een grote zorg van ons, delen met u. Wij zijn stichting Straatwijs. Een stichting die opkomt voor Groningers die geen (t)huis hebben. Ook wel daklozen genoemd. Onze zorg wordt door vele onbekende én bekende Groningers, zoals Joram Krol (Stadsfotograaf), Jacob Kobes (Wijkagent Zernike en Paddepoel) en Oelinda de Vries (Nachtburgemeester van Groningen) ondersteund. Lees het hele artikel.


De mooiste reacties op Straatwijs.com

Het platform van Straatwijs heeft inmiddels zoveel positieve reacties binnengekregen, dat het ons leuk leek hier een blog aan te wijden. Lees hier al onze mooiste reacties die wij hebben ontvangen via Social Media. Lees het hele artikel.


  • Geplaatst in Wensen
  • op 18-06-2017

Zo verliep de avond van Michel bij Little Steven!

Eindelijk is het zover: Straatwijs heeft de eerste Straatwens in Groningen kunnen vervullen. Mede dankzij het event van Let’s Fund. Michel bijt het spits af met zijn wens om een concert bij te wonen in Carré. Lees het hele artikel.


Doet ie het of doet ie het niet? Alledaagse kost in de Maatschappelijke Opvang.

Werken in de maatschappelijke opvang is fantastisch! Sommige mensen hebben een afkeer van onze doelgroep, totdat ze een keer echt goed in gesprek raken met een dakloze. Het zijn gek genoeg ook gewoon mensen. Mooie mensen, zoals jij en ik. Deze mensen hebben geen ‘rugzakje’ maar een aanhangwagen vol met ellende. Lees het hele artikel.


onderwerpen

Dagelijks leven (14)   Hulpverlening (12)   Tips (3)   Verhalen (15)   Wensen (9)